Tsukiiro Chainon

朽ちた花びらに
黄昏の翅が
冷んやりと 流れてゆく
Viridian 風 mysterious

もう触れられない
あの日の命を
刻んでゆく螺旋を
紡いで 織りつないで このまま

amour 詩人の様に 奏でて
いま 暗闇の淵 抜け殻 抱きしめて

悲しみの嘘を忘れない
その物語 aurore
夕映の時間は もう無いけれど
掬いあげた化石 moon fragment
きよらなる傷は癒えずに
その物語 lumiere
離さないで 果てない愛人
生きてゆくの Chainon

脆い爪先に
冷たい雷
突き刺して 深い闇
Indigo 波 mysterious
幻の様に
震える手握り
振り子の様止まらず
流されて たゆたうの このまま

amour 映画の様に 繰り返す
ずっと焼きついている
あなたを 抱きしめる

美しい嘘を忘れない
その物語 aurore
夕凪の時間は もう無いけれど
掬いあげた砂粒 moon fragment
苛まれ傷は癒えずに
その物語 lumiere
離さないわ 果てない愛人
涙色の Chainon

悲しみの嘘を忘れない
その物語 aurore
あの輝きは 月の破片
Yeh yeh yeh yeh!
moon fragment

苛まれ傷は癒えずに
その物語 lumiere
離さないわ 果てない愛人
月の色は Chainon

Kuchita hanabira ni
tasogare no hane ga
Hin'yari to nagarete yuku
Viridian kaze Mysterious

Mou furerarenai
ano hi no inochi o
Kizande yuku rasen o
tsumuide oritsunaide kono mama

Amour shijin no you ni kanadete
Ima kurayami no fuchi nukegara dakishimete

Kanashimi no uso o wasurenai
sono monogatari aurore
Yuubae no jikan wa mou nai keredo
Sukuiageta kaseki Moon Fragment
Kiyoranaru kizu wa iezu ni
sono monogatari lumière
Hanasanaide hatenai hito
ikite yuku no Chainon

Moroi tsumasaki ni
tsumetai inazuma
Tsukisashite fukai yami
Indigo nami Mysterious
Maboroshi no you ni
furueru te nigiri
Furiko no you tomarazu
nagasarete tayutau no kono mama

Amour eiga no you ni kurikaesu
Zutto yakitsuite iru
Anata o dakishimeru

Utsukushii uso o wasurenai
sono monogatari aurore
Yuunagi no jikan wa mou nai keredo
Sukui ageta sunatsubu moon fragment
Sainamare kizu wa iezu ni
sono monogatari lumière
Hanasanai wa hatenai hito
namida iro no chainon

Kanashimi no uso o wasurenai
Sono monogatari aurore
Ano kagayaki wa tsuki no kakera
yeah yeah yeah yeah!
moon fragment

Sainamare kizu wa iezu ni
sono monogatari lumière
Hanasanai wa hatenai hito
Tsuki no iro wa Chainon

Wśród przegniłych płatków kwiatów
pojawiają się mroczne skrzydła
unoszone przez zimny
i tajemniczy, szmaragdowy wiatr.

Nie łączą mnie już z tym,
co przeżyłam tamtego dnia,
lecz splatają wszystko ze sobą
niczym rzeźbione spirale.

Teraz złożę wszystko w całość, jak poeci słowa o miłości,
i zanurzę się w pustce mrocznych czeluści.

Nie zapomnę o smutnych kłamstwach,
które rozpoczęły tę historię.
Nie mam już czasu na podziwianie słonecznego blasku,
muszę odkopać skamieniały księżycowy odłamek.
Moje niewinne rany, które nie chcę się goić,
wyznaczają kierunek tej historii
i są niczym nierozerwalne ogniwa łańcucha,
które pozwalają zakochanym trwać przez wieczność.

Po wrażliwych stopach przebiega
zimny dreszcz, niczym błyskawica,
kiedy tajemnicza fala w kolorze indygo
przedziera się przez głębię ciemności.
Drżącą dłonią staram się uchwycić
ten obraz, choć wydaje się on iluzją.
Fale płyną w tę i z powrotem jak wahadło,
które nie może się zatrzymać.

Wszystko powtarza się jak w filmach o miłości,
a ja przytulam cię mocno,
bo wiem, że będziesz ze mną na zawsze.

Nie zapomnę o pięknych kłamstwach,
które rozpoczęły tę historię.
Nie mam już czasu na cieszenie się spokojnym wieczorem,
muszę zebrać rozsypanie księżycowe odłamki.
Moje rozszarpane rany, które nie chcą się goić,
wyznaczają kierunek tej historii,
a łzy łączą się w nierozerwalny łańcuch,
który łączy zakochanych.

Nie zapomnę o smutnych kłamstwach,
które rozpoczęły tę historię,
ale księżycowe odłamki rozświetlą wszystko swoim blaskiem.
yeah yeah yeah yeah!
Księżycowe odłamki.

Moje rozszarpane rany, które nie chcą się goić,
wyznaczają kierunek tej historii,
i są niczym nierozerwalny księżycowy łańcuch,
który łączy zakochanych.